Wychowanie w małżeństwie i rodzinie

Wartości ogniwem integracyjnym Europy

Czynniki polityczne, gospodarcze i ideowe spowodowały, że w krajach Europy Zachodniej zaczęły pojawiać się plany zinstytucjonalizowania współpracy między państwami. Było to możliwe dzięki podobnej strukturze kulturowej, filozoficznej i myśli politycznej, których konsekwencją były podobne systemy wartości. Dziedzictwo duchowe i moralne Unii opiera się przecież na niepodzielnych i uniwersalnych wartościach ludzkiej godności, wolności, równości i solidarności. Wspólnotę buduje się na zasadach demokracji i państwach prawa. I choć obserwujemy tendencję dążenia do tzw. uniwersalizmu, w którym usuwa się w cień religijne źródła historii Europy, nadal sięga się po spuściznę kulturową i humanistyczną. Poszczególne systemy wartości, które kształtowały się w danych epokach historycznych, wskazują na jedność kultury, która jest podstawą formowania się tożsamości europejskiej.

Czytaj więcej: Wartości ogniwem integracyjnym Europy

Rodzina: trud, praca, świętowanie. Trzy oblicza ludzkiej egzystencji.

Praca w nauczaniu ks. kard. Stefana Wyszyńskiego – aktualne zagadnienie

1. Wprowadzenie
Zagadnieniami i problemami wynikającymi z trudu pracy ludzkiej zajmował się ks. kard. Stefan Wyszyński w wielu publikacjach o charakterze socjologicznym. Poruszał także tę kwestię w swoich wystąpieniach publicznych, wskazując na fakt, że zawiera ona określony cel, przynosi zamierzone korzyści, uszlachetnia człowieka poprzez rozwój jego wartości duchowych. Tylko człowiek potrafi wymieniać się pracą z innym człowiekiem, a w zorganizowanym społeczeństwie buduje struktury produkcji, pracuje przenosząc indywidualne cechy pracy na dobro wspólne. Do pracy, jako takiej, należy być przygotowanym; dzieje się to poprzez szkolenie i wychowanie. Tradycja pracy przechodzi z człowieka na człowieka, z rodziców na dzieci, tworząc w ten sposób etos i kulturę pracy. Poziom kultury pracy stanowi o poziomie rozwoju danego społeczeństwa, zapewnia dobrobyt i nieustannie wskazuje na konieczność dalszego rozwoju i postępu. Praca, wzbogacona talentami i zdolnościami człowieka, pomnożona przez wspólnotowe działanie, ubogaca człowieczeństwo.

Czytaj więcej: Rodzina: trud, praca, świętowanie. Trzy oblicza ludzkiej egzystencji.

Adpocja w rodzinie

Adopcja (łac. adoptio – usynowienie) jest to przysposobienie cudzego dziecka i uznanie go za własne, w wyniku czego pomiędzy nim a nową rodziną powstają relacje prawne, takie jak w rodzinie biologicznej.

Adopcja jest aktem prawnym, na mocy którego następuje pełne włączenie dziecka – biologicznie niespokrewnionego do nowej rodziny, przy jednoczesnym całkowitym zerwaniu więzi z rodziną naturalną. W polskim prawie adopcja określana jest jako „przysposobienie”, co oznacza powstały z woli osób zainteresowanych stosunek prawny, jaki istnieje między rodzicami a dzieckiem. Przysposobienie dokonywane jest na wniosek osoby przysposabiającej konstytutywnym orzeczeniem sądu opiekuńczego. Wywołuje ono skutki nie tylko między stronami przysposobienia, lecz także wobec wszystkich innych członków rodziny.

Czytaj więcej: Adpocja w rodzinie

Jesteś tu::